"İlk hamlesini 2008 Haziran ayında Rock-A(lternatif) festivalinde yaptığımız Bandista’yla geçen süre içinde haylisi grev, direniş, eylem dayanışması olmak üzere 100'ün üzerinde performans gerçekleştirmenin yanı sıra 1 Mayıs 2009'da “De Te Fabula Narratur” ve 12 Eylül 2009'da “Paşanın Başucu Şarkıları” kayıtlarını yayınlayarak oldukça yoğun bir dönem geçirdik.

Bir yandan eylemin gücüne ve öğreticiliğine olan inancımız bir yandan da muhalefetin farklı biçimler ve seslerle onlarca farklı alanda sürdürülebileceğine olan itikatımızla yürüyüşümüzü sürdürüyoruz. Bu, menziline her hamlemizde tekrar tekrar ulaştığımız, bazen kendi etrafımızda daireler çizdiğimiz, bazen barikatları aşıp geçtiğimiz, bazen de yürüdüğümüzün bile farkına varmadığımız, ama topyekûn, ama dünyayı ekseninden oynatan, ama ritmi tutulması gereken, ama evvelde başlayıp ahire dek sürecek bir yürüyüş. Yüzlerce patika muhalefet-mukavemet âleminin dağları, ovaları, şehirleri ve mağlubiyet ve galibiyetleri ve tarihi ve belleği içinden arşınlanmış, arşınlanmakta ve arşınlanmayı bekliyor… Yürüyoruz!"

Türkiye’de yeni bir devrimci müzik grubu kuruldu. Adı Bandista. Bandista, örneğine Latin Amerika’da rastlanabilecek heyecanlı bir devrim müziği yapıyor. Müziklerinde Balkan, Çingene, İspanyol tadları bulunan grup, bilinen devrimci marşları da kendilerine özgü üslupları ile yorumluyor. İlk albümleri “De Te Fabula Narratur”u 1 mayıs 2009'da, ikinci albümlerini ise 12 Eylül 2009'da “Paşanın Başucu Şarkıları" adıyla yayınlıyorlar.

Grup, “de te fabula narratur, senin hikâyeni anlatıyorlar” sloganı ile kendilerini tanıtıyor. Karl Marks’a ait olan bu cümle, Marks’ın “Kapital” adlı eserinin önsözünde işçilere hitaben yazılmıştı.
http://www.tayfabandista.org/ adlı internet sitelerinde şarkılarını ücretsiz yayımlayan grup kendilerini şu sözlerle özetliyorlar;

“Bandista evinde geceler gündüz gündüzler denktir geceye, bu evde güneş batsa da dinlenir ev hece heceye. bu evin odaları geniş uzun dar hayal; bu evde mebzul miktar kapılar kilitsiz gıcırdar. Bu evde koridorlar, sokaklar ve meydanlar, sahneler salonlar dansla sesle hınçla çığlıklar...

Bu evde geçmiş hüzünle değil hüsnü kabulle, bu evde gelecek yokla değil beklenir telaşla. Bu ev tenha bu ev dar-maduman kanma yalan, gözyaşları ağıtlar destanlar epik tasalar, bu evde yasalar değil ses verir yoldaş maison'lar!”